Już po dwóch tygodniach od zatrudnienia udał mu się sprzedać pierwsze drzwi szklane. Klienci zaczęli go brać na spytki chcąc wiedzieć nieco więcej w tym temacie. Zaczął więc im opowiadać o szkle klejonym, o jego zastosowaniu ( materiał do produkcji szyb antywłamaniowych oraz kuloodpornych ), o jego bezpieczeństwie, wytrzymałości  oraz  odporności na uderzenia.  Udało mu się przekonać pytającego człowieka i tym samym przyczynić się do podjęcia przez niego decyzji związanej z ich kupnem. Gadane to chyba mam po ojcu.  Jakby nie patrzeć mało się u nich zmieniło przez ten czas . Z kolei Krzychu był niezmiernie ciekawy jak tam w  Polsce, więc mu opisałem jak wiele tu się zmieniło przez ostatnie lata. W kolejności zacząłem mu opowiadać co się u mnie dzieje przez ostatni czas. Ogólnie radzę sobie świetnie, nie mam żadnych poważniejszych problemów i to się chyba liczy najbardziej. Przepisałem więc z nim bitą godziną, aż przyjechała do niego dziewczyna. Trzeba wiedzieć, że u  nich dopiero dzień się zaczął, nie to co u nas.

W piątek wpadnie do mnie i przyniesie parę płytek.  Zamierza  zapoznać mnie z gotykiem  nieco . Naszą konwersacją zakłóciła pewna starsza pani, która otwierając drzwi szklane weszła do środka. Historia w ogóle wesoła. No może przesada, może nie sama historia co „profesjonalny język” . Jej wnuczek przeładował komputer i Windows się usunął. Klientka narzekała, że jej wnuczek za często wchodzi w komputer.   Lekiem na całe zło jest zwykłe zainstalowanie systemu . Powiedziałem jej o tym,  aby  zapewnić ją na koniec, że jak przyniesie ktoś ten komputer do sklepu to zajmę się instalacją systemu. Po krótkiej chwili wyszła ze sklepu.  Wyszło na to, że tak do końca to się nudzić nie będę . Chwilę później rozmawiałem z Marleną o sztuce. Musze przyznać, że to bardzo obyta  oraz  inteligentna dziewczyna. Długo jednak także  nie była. Po chwili  poszła z powrotem do akademika. Siedziałem tak do 18.00. Nikt od tej kobiecinki z komputerem nie podjechał, zaś ruch wieczorem zgęstniał.

Czyścili szybę z obrzydzeniem, lecz nie minęło zbyt wiele czasu jak udało im się sprzątnąć. Szyba wygląda tak, że można się w niej przejrzeć jak w lustrze. Wackowi głupio się zrobiło jak dowiedział się o wszystkim . Najlepsze jest jednak to, że mają wszystko ujęte na zdjęciach. Nie no pamiątka roku. Najciekawsza wiadomość dopiero na mniej jednak czekała. Po pierwsze myślałem, że Monia jest zwykła kumpelą z akademika, a okazało się, że z Arturem od roku są parą. Drugą wiadomość stanowi fakt, że Marlena dość często się o mnie podpytuje i wszystko wskazuje na to, że na mnie leci. Wow. Postanowiłem zmienić od razu muzykę z bardziej agresywnej ( Crematory, Morbid Angel ) na bardziej relaksującą pokroju Arcany. Jego przypuszczenia poniekąd się sprawdziły, ponieważ nie wiadomo skąd odezwała się do mnie Marlena. Przepisaliśmy normalnie cały wieczór.  W ogóle to te gg to  idealna  sprawa. Z takiej rozmowy dowiedziałem się o niej więcej niż  w realu . Myślę, że chyba złoże papierki na uczelnię i przeniosę się do akademika. Marlena zmyła się jakiś kwadrans temu, za oknem pada śnieg, a ja siedzę wpatrzony w ekran monitora skrobiąc treść kolejnego wpisu. Będę już jednak kończył. Mam te szczęście, że jutro mam szanse nieco pospać, bo zmianę zaczynam o 12.00.

Warszawa naprawdę dorównuje zachodnim miastom. Przeszliśmy przez drzwi szklane prowadzące do wnętrza celu do którego zmierzaliśmy.  Zamówiliśmy jakąś kawę oraz  ciastko,  aby   porozmawiać  wspólnie. Monika tam się chwaliła jak jest na uczelni, zaś Marlena przymierza się właśnie do zaliczenia sesji zimowej. Mrr…życzę jej powodzenia, a swoją drogą ciekawe jak jej pójdzie.  Zarówno Monia jak i Marlena były zainteresowane moimi planami na przyszłość . Pewnie są ciekawe czy mam w ogóle zamiar studiować. W sumie czemu nie.  Od dziecka pasjonowało mnie grzebanie w ziemi . Zaczęło się od niepozornej zabawy w piaskownicy i lepieniu babek z piasku, a skończyło zainteresowaniem co kryją ziemia, stare zakamarki, opuszczone budynku  lub  ruiny zamczysk, kościołów oraz  innych budynków. Mówiąc w skrócie  jeśli  miałbym już iść na studia wybrałbym archeologię. To mnie  pasjonuje  i tyle. Opowiedziałem im o tym. Ogólnie czas mijał nam przyjemnie. W tamtej chwili byłem żywym  świadectwem  na rzetelność  teorii względności Einsteina. W pobliżu dwóch pięknych kobiet czas mijał jak oszalały. Obie korzystały z wolnej niedzieli, lecz od poniedziałku miały wykłady, na które  też  musiały się przygotować. Dwie znajome opuściły mnie wkrótce idąc do akademika. Wkrótce dostałem wiadomość od Jarka, żebym wleciał na  moment  do sklepu.

Pamiętam moment podróży z Marleną do akademika i chwilę przechodzenia przez szklane drzwi zewnętrzne.  Przypominam sobie chyba, iż myślałem chwilę o nich . Trwało to chwilkę. Weryfikowałem swoją wiedzę na ich temat. Nie zapomniałem niczego z poprzedniej pracy. Pamiętałem na przykład o tym, że szkło klejone ( materiał, z którego produkuje się szyby drzwi szklanych ) jest  znacznie  wytrzymałe  oraz  odporne na uderzenia. Myślałem  Z pewnością  o tym, że dzięki szybą antywłamaniowym studenci mogą być pewni, że nikt niepowołany nie włamanie im się do środka  i  o łatwości ich czyszczenia. Nie chciałem wyjść na dziwaka, więc stale o tym nie prawie przy znajomych. Dalej pamiętam muzykę, alkohol i kupę śmiechu. Przypominam sobie jakąś rozmowę, lecz nie pamiętam w ogóle o czym . Potem długo długo nic. Końcowo przypomniało mi się jak wyszedłem z akademika wczesnym świtem.  Właściwie  nie jestem w stanie zrekonstruować zdarzeń jakie miały miejsce na imprezie. Wiem, że było miło, wesoło i przyjemnie. Cóż. Wziąłem laptopa i zauważyłem wiadomość od Artura. Pyta się jakie jest moje gg. Nie mam tego komunikatora w ogóle zainstalowanego. Napisałem więc szczerze. Dał mi znać, że zdjęcia są godne podziwu, a niektóre na  z pewnością  znajdą się na naszej klasie.  Wow . Mam nadzieje, że wyglądam normalnie, a nie jak trup. Dalszą część dnia spędziłem leżąc na kanapie słuchając lżejszej muzyki spod znaku The Sisters of Mercy.  Tego dnia nic jeść mi się nie chciało .

W godny pochwały sposób strzegą cały budynek, w którym mieści się cały akademik .  Strzelam  , że wypełnienie tych drzwi stanowią szyby antywłamaniowe oczywiście ze szkła klejonego. Czyszczenie takich drzwi nie jest ani praco, ani czasochłonne, więc dla studentów to udogodnienia . Oczywiście o wrotach akademiku myślałem po cichu. Stare nawyki związane z poprzednią pracą się odzywają.  Na twarzy Marleny cały czas królował promienny uśmiech . Windą dostaliśmy się na upragnione piętro i zaczęła się zabawa…….trwająca całą noc. Słuchając muzyki  rozmaitej  wygłupialiśmy się cały ten czas. Popijając Finlandię i Jack’a Dannielsa rozluźniliśmy się na całego. Ktoś robił zdjęcia i chwalił się, że każdemu wyśle pocztą.  Po upływie dłuższego czasu  Marlena wtuliła się we mnie. To z pewnością ten whiskacz, którego skosztowała. No nic.  Studenci nigdy nie próżnują. Zabawa trwała do rana. Nawet nie pamiętam, kiedy  usnąłem  . Zbudziwszy się zauważyłem, że pokój jest prócz paru uczestników zabawy  już cały pusty. Marleny też nie było. Wstałem i postanowiłem wrócić do siebie. Trochę mi się w głowie kręciło, ale dałem radę. Podołałem. Zdrzemnąłem się u siebie na kawalerce.

Podszedłem nań. Po przywitaniu zwierzyła się, że chciała się ze mną spotkać i nieco  bardziej  poznać. No, no – poznaje laskę i to już w pierwszych tygodniach po przylocie.  Wyśmienicie . Romantyczne miejsce wybrała – nie ma co. Opowiadaliśmy trochę o sobie, wymienialiśmy się informacjami o sobie. Po upływie może godziny udaliśmy się do Mc Donald’s. Na miejscu mieli pojawić się Artur z Moniką.  Znajdowaliśmy co rusz cieszący i ambitny temat, a  to przecież  niezwykle  jest ważne. Na miejscu przeszliśmy przez drzwi szklane,  aby  pojawić się obok znajomych twarzy. Zamówiliśmy tradycyjny zestaw po czym dokończyliśmy wczorajsze spotkanie w pubie rozprawiając na temat filozofii, studiów i w ogóle o czymkolwiek się dało.  W akademiku u Artura organizowana jest jakaś impreza i zostałem zaproszony .  Zgodziłem się bez wahania. Rozeszliśmy się niedaleko pubu, w którym wczoraj się spotkaliśmy. Pomimo wielu incydentów Polska to świetny kraj – tu żyją tacy otwarci ludzie.

Lider formacji PFK o pseudonimie Magik był kiedyś słuchaczem muzyki ciężkiej. Jak widać nie ograniczał się wyłącznie do rapu. Muzykę jaką tworzył w miarę dało się słuchać. Dla wielu to grupa na miarę Metallicy lub  Slayera dla metalowców.   Hip Hop początku nowego milenium sięga prawdziwego dna . Tematyka kawałków hip hopowych  oscyluje wokół trawy, nienawiści do policji ( słynne hasło – HWDP ), lansowania, autotematyzmu tak jakby ( rapowanie o tworzeniu rapu ) lub  po prostu dissowaniu ( czyli po prostu ślizganiu się po innym raperze ). Wielu fanów takiej muzyki określone  wzorce epatuje  często  nietolerancją do wszystkiego co inne ( czyli ich zdaniem frajerskie ) lub zwykłą agresją, co przejawia się w napadach, bójkach, czy zaczepianiu ludzi na ulicach. Czytałem o jednym porachunku pomiędzy raperami z USA, który skończył się strzelaniną. Jeden z nich strzelił za pierwszym razem trafiając  w drzwi szklane.  Obiekt agresji był za nimi. Zdążył uciec tylnim wejściem, ale i tak następnego dnia oprawca go dorwał.  W dość specyficzny sposób kula pozostawiła ślad na szybie drzwi szklanych . Po wystrzeleniu z broni palnej powstała sieć pęknięć rozchodzących się promieniście wokół źródła, czyli tej kuli. Oczywiście sama szyba się nie stłukła. Widać, że była to szyba kuloodporna  wyprodukowana  z  niesamowicie  wytrzymałego i odpornego szkła klejonego. Cóż atakowany przeżył dzięki temu dzień dłużej.   Poznałem w pewnym uproszczeniu tę nową subkulturę . Całe szczęście nigdy nie przepadałem za rapem i przepadać nie będę.   Zdecydowałem się puścić Slayera .

Upadł z hukiem, lecz same drzwi się nie zbiły .Okazało się, że właściciel pubu, który obecny był na zapleczu zainterweniował po cichu informując funkcjonariuszy policji o zajściu i zanim delikwenci zdążyli opuścić lokal zostali zatrzymani pod zarzutem pobicia. Poszkodowany wyszedł z tego cało. Twardziel. Patrzyliśmy na zajście w milczeniu. Nikt nie chciał się w to mieszać.  Marlena patrząc z osłupieniem spytała się zdziwionym głosem jak to się stało, że szyba w drzwiach nie poszła, a także czy nie stanowi żadnej anomalii, że te drzwi stoją jeszcze całe . Odpowiedziałem jej, że owszem. To zasługa materiału, z którego ta szyba jest wyprodukowana, czyli szkła klejonego, które jest  znacznie  wytrzymałe i  odporne na uderzenia. Oczywiście zależy to od klasy szkła, zaś będąc świadkiem tego zdarzenia jestem w stanie powiedzieć, że szkło klejone w szybach tych właśnie drzwi jest chyba klasy najwyższej. Kontynuując wyjaśnienia dodałem, że nawet  jakby  się zbiło nie zraniłyby tego nieszczęśnika. Roztrzaskane kawałki byłyby drobne i tępo zakończone. Monia była ciekawa skąd ja to wszystko wiem. Opowiedziałem więc pokrótce o sobie. Wymieniliśmy się numerami telefonu i  postanowiliśmy  się rozejść.

No ja to wiem. Zuch ojciec. Znam tę śpiewkę.  Szkło klejone, z którego wyprodukowane są szyby cechuje wytrzymałość oraz odporność .  To stanowi o ich bezpieczeństwie . Wielokrotnie uświadamiałem klientów o tym, że szkło klejone jest bezpieczne, bo z nich właśnie wykonuje się szyby antywłamaniowe oraz kuloodporne (  ciężko byłoby przebić się i rozbić szkło takiej szyby ) , że już nie wspomnę o tym, że tłukąc  się nie  czynią  żadnej szkody na zdrowiu. Oczywiście napisałem wcześniej, że znam tę śpiewkę, lecz  nie miałem na myśli nadać w  najmniejszym  stopniu wydźwięku negatywnego.  Informację te są rzetelne i poparte  licznymi  doświadczeniami. Sam w naszym domu w Chicago wchodząc do swojego pokoju musiałem otwierać  szklane drzwi. Idealnie mi służyły od początku i mimo, iż zdarzały się  różnorodne  kolizje z nimi pozostawały całe i zdrowe. Bez najmniejszych stłuczeń. Odpisałem ojcu co u mnie, jak sobie radzę w  Polsce . Słuchałem  muzyki czytając jakąś książkę Pratchetta. Odpowiadało mi takie spędzanie czasu. Dostałem sms- a od znajomej, żebym wpadł do pubu. Cóż za  moment  się ubiorę i skoczę do niej. Całe szczęście daleko nie mam.